سرمایه سیستم / مقالات /

حسابداری مالی چیست و چه تفاوتی با حسابداری مدیریتی دارد؟

(0 از 5)

حسابداری مالی معادل واژه Financial Accounting می باشد. و یک شاخه ی خاص از حسابداری است که داده های مالی واحدهای مختلف یک کسب و کار را برطبق اصول حسابداری در ترازنامه و صورت های سود و زیان جمع آوری کرده مورد استفاده قرار می دهد.

 

اطلاعات حسابداری از مهمترین منابع اطلاعاتی است که به عنوان محصول اصلی سیستم حسابداری نقشی اساسی در تصمیم گیری های گروههای مختلف بازار سرمایه ایفا میکند. این اطلاعات طی یک فرآیند محاسباتی و براساس اصول و استانداردهای مراجع ذیصلاح اندازه گیری و ارائه می شود و اگر از شفافیت لازم برخوردار نباشد احتمال اتخاذ تصمیمات نادرست توسط گیرنده اطلاعات افزایش می یابد. حسابداری مالی شاخه ای از علم حسابداری است که اطلاعات آن باید کاملا دقیق و براساس داده های واقعی باشد.

حسابداری مالی معادل واژه Financial Accounting می باشد. و یک شاخه ی خاص از حسابداری است که داده های مالی واحدهای مختلف یک کسب و کار را برطبق اصول حسابداری در ترازنامه و صورت های سود و زیان جمع آوری کرده مورد استفاده قرار می دهد. به عبارت دیگر هدف اصلی حسابداری مالی تهیه گزارش های مالی است.

در این نوع حسابداری فرآیند کار شامل ثبت، تلخیص و گزارش دهی نتایج معاملات بیشمار از عملکرد کسب و کار در یک دوره زمانی خاص می باشد. این معاملات به صورت بیانیه مالی تهیه و تلخیص می شود که شامل ترازنامه، شرح درآمدها، و جریان نقدی سازمان می شود. و عملکرد سازمان را در یک دوره ی زمانی خاص ثبت میکند. حسابداری مالی از یک سری اصول حسابداری از پیش تعیین شده استفاده می کند. گزینش این اصول در یک دوره حسابداری مالی به تنظیم مقررات و گزارشی که سازمان به آن نیاز دارد بستگی دارد. برای سازمان های دولتی آمریکا، کسب و کارها موظف هستند حسابداری مالی خود را بر طبق اصول پذیرفته حسابداری (GAAP) یا (Generally Accepted Accounting Principles) اجرا کنند.

درحسابداری مالی اطلاعات را در قالب صورت وضعیت مالی و صورت سود و زیان برای ارائه به کارکنان سازمان و سهامداران تهیه میکنند. همچنین این اطلاعات برای ارائه به صاحبان سرمایه، سازمان های مالی و اقتصادی و دولت تهیه می شود.

از این طریق می توان گزارش های مالی را در اختیار واحدهای مربوطه قرار داد.

حسابداری مالی

 

گزارشات حسابداری مالی

اطلاعات گزارشات مالی از صورت های مالی حاصل می شود. صورت های مالی شامل پنج طبقه از داده های مالی می شود: درآمدها، هزینه ها، دارایی ها، بدهی ها و سرمایه ها. درآمدها و هزینه ها در قسمت دخل سازمان گزارش و محاسبه می شود. حسابداری مالی منجر به تعیین خالص دخل کسب و کار در انتهای صورت درآمدها می شود.

دارایی ها، بدهی ها و سرمایه گذاری ها در ترازنامه محاسبه می شوند. ترازنامه از حسابداری مالی برای گزارش مزایای اقتصادی آینده کسب و کار استفاده می کند.  اطلاعات حسابداری مالی معمولا برای سهامداران، تامین کنندگان، بانکها، کارکنان سازمان، سازمان های دولتی، صاحبان کسب و کار تهیه می شود.

کسب و کارها معمولا تراکنش های مالی خود را در برنامه روزمره خود ثبت می کنند. این سند نوعی سند خارجی به شمار می آید زیرا به افرادی در بیرون از سازمان ارائه می شود. اگر سهام شرکت به طور عمومی معامله شود ترازنامه های مالی (و تمام گزارشات مالی دیگر) به گردش درآمده و اطلاعات به دست رقبا، مشتریان، کارمندان، اداره کار و تحلیلگران سرمایه گذاری نیز خواهد رسید.

دانستن این نکته حائز اهمیت است که هدف حسابداری مالی ارزش گذاری سازمان نیست بلکه هدف اصلی آن تهیه اطلاعات کافی برای دیگران است تا بتوانند سازمان مربوطه را با توجه به شرایط خود ارزش گذاری کنند. به این دلیل که ترازنامه های مالی خارجی به وسیله افراد مختلفی و برای اهداف مختلفی مورد بررسی قرار می گیرند.

چرا به اطلاعات حسابداری مالی نیازمندیم؟

اطلاعات حاصل از حسابداری مالی معمولا در سازمان های تجاری، بازرگانی و خدماتی کاربرد دارد. و همانطور که اشاره شد اطلاعات را به صورت ترازنامه و صورت سود و زیان در اختیار کارکنان ذیربط قرار میدهد. این گزارش ها اطلاعات مفیدی برای سرمایه گذاران، و ماموران مالیاتی فراهم میکند. اساس تهیه گزارشات حسابداری مالی اطلاعات مربوط به معاملات روزمره است. معمولا این اطلاعات شامل خرید و فروش کالا و خدمات، خرید ماشین آلات و تجهیزات مورد نیاز کسب و کار و هزینه هایی نظیر اجاره بها، حقوق و دستمزد پرسنل، بهای آب و برق و غیره می باشد.

حسابداری مالی

 

تفاوت حسابداری مالی و حسابداری مدیریتی

هر کسب و کاری برای بررسی عملکرد فعلی خود و برنامه ریزی برای آینده به حسابداری نیازمند است. حسابداری مالی و حسابداری مدیریتی مخاطبان متفاوتی دارند. چون معمولا سرمایه گذاران در جریان ریز عملیات مالی کسب و کار نیستند اما همواره در تشویش میزان سوددهی و ضرردهی سرمایه خود بسر میبرند. و این در حالی ست که مدیران کسب و کار معمولا نیاز به اطلاعات سریع برای تصمیم گیری های روزمره مربوط به کسب وکار دارند.

حسابداری مدیریتی اطلاعاتی را شامل می شود که برای مدیریت تهیه می شود پس یک سند داخلی است اما حسابداری مالی برای سهامداران، سرمایه گذاران و یا مقامات مالیاتی نوشته می شود در نتیجه نوعی سند خارجی است.

همچنین حسابداری مالی از تفصیل و دقت بالاتری برخوردار است و می بایست به اصول پذیرفته شده حسابداری (GAAP) پایبند باشد. اما حسابداری مدیریتی بیشتر بر مبنای حدس و گمانه زنی نوشته می شود چون در حالت عادی مدیران کسب و کار زمان لازم برای برآورد دقیق عملکردهای سازمان را ندارند. به عبارت دیگر در حسابداری مالی حسابدار موظف است در چارچوب استانداردها عمل کند اما در حسابداری مدیریتی این الزام وجود ندارد.

هدف اصلی حسابداری مالی تدارک اطلاعات مالی، جریان وجه نقد، و نتایج عملیات است اما در حسابداری مدیریتی هدف اصلی تدارک اطلاعات مورد نیازمدیران برای تصمیم گیری و برنامه ریزی فعالیت های آتی کسب و کار است .

تفاوت دیگر حسابداری مالی و حسابداری مدیریتی در نوع گزارش گیری است. در حسابداری مالی فعالیت حسابدار محدود به صورتهای مالی اساسی است اما در حسابداری مدیریتی فعالیت وی بستگی به نیاز مدیر دارد. همچنین در حسابداری مالی واحد اندازه گیری تنها پولی است اما در حسابداری مدیریت می تواند وزن حجم حتی سقف خاصی از فروش یا تولید باشد.

در حسابداری مالی حسابدار با اطلاعات واقعی مربوط به عملکرد گذشته ی بنگاه اقتصادی کار میکند و بهای تمام شده کالاها و خدمات تاریخی است اما در حسابداری مدیریتی اطلاعات بر حسب حدس و برآورد بوده و رویکرد به آینده دارد مبنای ارزش یابی نیز بر قیمت های جاری می باشد.