سرمایه سیستم / مقالات /

اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی یا GAAP چیست؟

(0 از 5)

اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی مخفف Generally Accepted Accounting Principles یا GAAP به دسته ای از استانداردهای حسابداری اطلاق می شود که سالهاست در جوامع صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد.

اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی مخفف  Generally Accepted Accounting Principles یا GAAP به دسته ای از استانداردهای حسابداری اطلاق می شود که سالهاست در جوامع صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد.

این اصول برای مقاصد زیر مورد بهره برداری قرار می گیرد.

  • سازماندهی اطلاعات مالی به صورت گزارشات مالی
  • تلخیص گزارشات مالی به صورت اظهارنامه های مالی
  • استفاده از اطلاعات کمکی در تدوین اسناد مالی

یکی از دلایل استفاده از اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی این است که با استفاده از اصول پذیرفته شده ای که در میان تمام شرکت ها ثابت است امکان مقایسه و بررسی کسب و کارهای مختلف فراهم خواهد شد. و کسی که اسناد مالی یک کسب و کار را در دست داشته باشد قادر خواهد بود آنرا با سایرین مقایسه کند.

اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی یک مجموعه وسیع از موضوعات را شامل می شود

  • ارائه اظهار نامه های مالی
  • دارایی ها
  • بدهی ها
  • سرمایه
  • درآمد
  • هزینه ها
  • ادغام موسسات تجاری
  • ریسک مالی و مشتقات آن
  • ارزش متعارف
  • ارز خارجی
  • اجاره
  • مبادلات غیر پولی
  • رویدادهای بعد از تاریخ ترازنامه
  • حسابداری ویژه صنایعی مثل خطوط هوایی، صنایع استخراجی و مراقبت های بهداشتی

حسابداری ویژه صنایع که با کمک اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی مجاز شده است ممکن است اساسا در استانداردهای عمومی مربوط به معاملات خاص متفاوت باشد.

اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی نشات گرفته از اعلامیه رسمی حسابداری دولتی کشورهایی است که حامی مالی آن هستند. همان کشورهایی که بعدها بنیان گذار هیئت استانداردهای حسابداری مالی   یا  (FASB) شدند

 

 اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی 

همچنین کمیسیون بورس و اوراق بهادار از طریق خبرنامه کارکنان حسابداری خود بیانیه های حسابداری و سایر اعلامیه های مناسب شرکت های دولتی صادر میکند که به عنوان اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی شناخته می شوند. این اصول به صورت استانداردهای حسابداری کدگذاری شده (Accounting Standards Codification ASC)  تدوین شده است و به صورت آنلاین قابل دسترسی و چاپ می باشد.

اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی در درجه اول به وسیله شرکتهای آمریکایی برای بررسی عملکردهای مالی مورد استفاده قرار میگیرد.

در کشورهای دیگر اغلب از استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (International Financial Reporting Standardsیا IFRS) استفاده می شود که یک چارچوب حسابداری است. اما اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی (GAAP ) نسبت به استانداردهای بین المللی گزارشگری (IFRS) بیشتر مبتنی بر قوانین است. استانداردهای بین المللی گزارشگری بیشتر از اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی   بر اصول کلی تمرکز دارد. که این امر آنرا مختصرتر، ساده تر و واضح تر از اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی می کند. نظر به اینکه استانداردهای بین المللی گزارشگری هنوز در حال تدوین می باشد اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی بیشتر به عنوان اصول حسابداری جامع شناخته می شود.

برخی از مهمترین تفاوتهای بین (GAAP) و (IFRS) شامل موارد زیر است

  • اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی این امکان را به کاربران می دهد که از روش قیمت گذاری اولین صادره از آخرین وارده به عنوان یک متد استفاده کند اما در استانداردهای بین المللی گزارشگری این امکان وجود ندارد
  • روش تقلیل مستقیم در اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی نمی تواند برعکس محاسبه شود اما در استانداردهای بین المللی گزارشگری این امکان وجود دارد.

البته تلاشهایی زیادی در جهت کاهش تفاوتهای بین (GAAP) و (IFRS) وجود دارد در نتیجه اگر کسب و کاری عملکرد مالی خود را با هر کدام از اصول ذکر شده تدوین نماید و بخواهد متد خود را تغییر دهد باید تفاوت نتایج بسیار ناچیز باشد. در کشور آمریکا اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی در سطح وسیع استفاده می شود اما خارج از کشور آمریکا اغلب از استانداردهای بین المللی گزارشگری استفاده می شود.

فرآیند تدوین استانداردهای جدید حسابداری برای اضافه شدن به (GAAP) به عهده هیئت استانداردهای حسابداری مالی می باشد. و حسابرس صورتهای مالی را در صورتی که بر اساس استانداردهای اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی یا  استانداردهای بین المللی گزارشگری نوشته نشده باشد تایید نمی کند.  بنابراین اگر یک شرکت نیاز به انتشار اسناد مالی خود به بیرون مثلا برای سرمایه گذاران و یا وام دهندگان دارد موظف است از این استاندارد استفاده نماید.

 اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی برای ایجاد ثبات در صورت های مالی بنگاههای اقتصادی بودجود آمده است. و تحلیل و بررسی اطلاعات را برای سرمایه گذاران تسهیل می کند.

 

اصول کلی زیر کمک میکند هدف از تدوین اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی بهتر درک شود.

  1. اصل قانونگذاری: حسابداران به این اصول بعنوان قوانین و استانداردهای پذیرفته شده برای همگان پایبند هستند.
  2. اصل انطباق: متخصصان تمایل دارند استانداردهای یکسانی برای گزارشگری مالی بکار برند تا از خطا و اختلاف های احتمالی جلوگیری کنند.
  3. اصل دقت: حسابداران تلاش می کنند یک تصویر دقیق از عملکرد مالی شرکت فراهم کنند.
  4. اصل ثبات روش های حسابداری: روش های استفاده شده در گزارشگری مالی باید یکسان باشد. تا امکان مقایسه شرکت های رقیب و یا حتی مقایسه عملکرد یک شرکت در دوره های زمانی متفاوت فراهم شود.
  5. اصل بی غرضی: تمام زوایای مثبت و منفی عملکرد مالی یک شرکت باید با شفافیت و بدون چشم داشت گزارش شود.
  6. اصل تاکید: تاکید بر اطلاعات مالی باید بر مبنای حقایق و نه بر مبنای حدس و گمان باشد.
  7. اصل تداوم: زمانی که دارایی ها ارزش گذاری می شود باید استمرار فرآیند کسب و کار در نظر گرفته شود.
  8. اصل تناوب: داده های ورودی باید بر حسب دوره زمانی مشخصی ثبت شود برای مثال درآمد ها باید در دوره های زمانی مختص خود تقسیم شوند.
  9. اصل حسن نیت: حسابداران باید تلاش کنند گزارشات مالی خود را در کمال صحت تدوین نمایند.

اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی مواردی مانند تشخیص درآمد، طبقه بندی اقلام ترازنامه و اندازه گیری سهام با مبالغ بالا را در بر میگیرد و اگر یک صورت مالی بدون استفاده از اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی نوشته شده باشد سهامداران باید در صحت آن شک کرده علت این اقدام را جویا شوند؛ اما برخی از شرکتها در تدوین صورتهای مالی خود گاها از اصول غیر منطبق با (GAAP) استفاده می کنند.

اگر چه استفاده از اصول حسابداری پذیرفته شده همگانی به شفافیت صورتهای مالی کمک شایانی می کند اما هیچ تضمینی وجود ندارد که صورت مالی شرکتی که بر اساس آن نوشته می شود از خطا و گاها غفلت های عمدی که برای گمراهی سرمایه گذاران بکار برده می شود مصون باشد. بنابراین حتی وقتی شرکتی از این استاندارد استفاده می کند همچنان نیاز به حسابرسی دقیق صورت های مالی دارد.