سرمایه سیستم / مقالات /

انواع افشاگری در گزارش‌های مالی

(0 از 5)

یکی از مهمترین بخش‌ها گزارش مالی صورت ‌های مالی است. صورت مالی بوسیله حسابدار تهیه می‌شود اما مدیر مؤسسه وظیفه دارد به بررسی اطلاعات ارائه شده در آن بپردازد. این فرآیند به افشاگری گزارش مالی معروف است.

انواع افشاگری در گزارش‌های مالی 1

صورت‌های مالی ستون فقرات گزارش مالی محسوب می‌شوند. در حقیقت گزارش مالی اگر صورت‌های مالی را در برنداشته باشد اصلاً گزارش مالی نامیده نمی‌شود. اما موارد دیگری به جز صورت‌های مالی نیز در گزارش مالی وجود دارد. گزارش مالی نیاز به افشا دارد. البته صورت‌های مالی هم اطلاعات مالی بسیار مهم مؤسسه را افشا می‌کنند. اصطلاح افشا، معمولاً به اطلاعات اضافی ارائه شده در صورت‌های مالی اشاره دارد. به طور کلی گزارش مالی دارای دو بخش اصلی است:

  • صورت‌های مالی اصلی
  • افشا

به منظور بررسی سریع افشاها در گزارش مالی ویژگی‌های زیر سودمند است:

پانوشت‌ها

که اطلاعات اضافی درباره‌ی ارقام مهم صورت‌های مالی را ارائه می‌دهند؛ طبیعتاً همه‌ی صورت‌های مالی نیاز به پانوشت دارند تا اطلاعات اضافی مربوط به مانده‌های حساب‌ها را در صورت‌های مالی ارائه دهند.

جداول تکمیلی صورت‌های مالی

جزئیاتی بیش از آنچه در بدنه‌ی اصلی صورت‌های مالی گزارش می‌شود ارائه می‌کنند.

سایر اطلاعات

اطلاعات متنوعی که برخی از آن‌ها مورد نیاز شرکت سهامی عام است، که در این صورت، شرکت مجبور به رعایت قوانین خاصی است که به ارائه گزارش‌های مالی به سهامداران مربوط می‌شود و نیز سایر اطلاعاتی که کاملاً اختیاری است و نیازی نیست طبق اصول پذیرفته شده حسابداری تنظیم شده باشد.

افشاگری مالی

پانوشت‌ها: آزاردهنده اما لازم

پانوشت‌ها را در پایان صورت‌های مالی اصلی می‌آورند. در صورت‌های مالی، ارجاعاتی به پانوشت‌های خاصی مشاهده می‌کنید و در پایین هر صورت مالی، جمله‌ی زیر را خواهید یافت (یا کلماتی از این قبیل): پانوشت‌ها مکمل صورت‌های مالی‌اند شما باید کلیه‌ی پانوشت‌ها را برای فهم بیشتر صورت‌های مالی بخوانید

پانوشت‌ها به دو صورت ارائه می‌شوند: یک یا چند پانوشت برای معرفی شیوه‌ها و خط مشی‌های اصلی حسابداری مورد استفاده‌ی مؤسسه باید موجود باشند. مؤسسه باید مشخص کند کدام روش حسابداری را برای هزینه‌های اصلی خود به کار برده است. بالاخص مؤسسه باید روش بهای تمام شده کالای فروش رفته (و موجودی کالا) و روش‌های استهلاک را مشخص کند. برخی از مؤسسات در مورد زمان ثبت درآمد حاصل از فروش دارای مشکلات غیر معمول هستند و در پانوشت باید روش تشخیص درآمد حاصل از فروش آن‌ها مشخص شده باشد. سایر شیوه‌های حسابداری که تاثیر عمده‌ای بر صورت‌های مالی دارند نیز به همین ترتیب در پانوشت اعلام می‌شوند.

پانوشت‌های دیگر جزئیات و اطلاعات اضافی برای بسیاری از بدهی‌ها و دارایی‌ها ارائه می‌کنند. برای مثال در طی دعاوی حقوقی که ممکن است سال‌ها به طول انجامد مؤسساتی که این محصولات را تولید می‌کنند و می‌فروشند پانوشت‌های طولانی در توصیف این دعاوی حقوقی می‌گنجانند. جزئیات مربوط به طرح‌های اختیار خرید سهام برای مدیران اجرایی ارشد مهمترین نوع پانوشت برای حساب سهام سرمایه، در بخش صاحبان سرمایه در ترازنامه است. برخی از پانوشت‌ها همیشه مورد نیازند؛ گزارش مالی بدون برخی از پانوشت‌ها نامعتبر است. تصمیم گرفتن در مورد اینکه آیا پانوشت لازم است و اینکه چگونه می‌توان پانوشت‌ها را نوشت، عمدتاً مربوط به قضاوت و نظر شخصی است. در واقع هیچ‌گونه چک لیست جامع و رسمی برای پانوشت‌های افشاگرانه در گزارش‌های مالی سالیانه وجود ندارد. از طرف دیگر، بسیاری از استانداردهایی که هیئت تدوین استانداردهای حسابداری مالی و کمیسیون معاملات بورس اوراق بهادار وضع کرده برای شرکت‌های سهامی عام است که افشای اطلاعات خاصی را الزامی می‌شمارند.

مشکلی که اکثر سرمایه گذاران، هنگام خواندن پانوشت‌ها با آن روبرو می‌شوند_ و به همین دلیل بسیاری از مدیران که باید پانوشت‌ها را بفهمند ولی آنرا اندکی پیچیده می‌یابند_ این است که پانوشت‌ها اغلب با مسائل پیچیده مانند دعاوی حقوقی و موضوعات حسابداری تقریباً فنی سروکار دارند. اجازه دهید پانوشتی را نشانتان دهیم که موضوع را روشن کند. این پانوشت از گزارش اخیر کارخانه‌ی معروفی برگرفته شده که از شیوه‌ی حسابداری بسیار محافظ کارانه‌ای برای تشخیص بهای تمام شده‌ی کالای فروش رفته و ارزش بهای تمام شده‌ی موجودی کالا استفاده می‌کند.

سایر افشاگری‌ها در گزارش‌های مالی

بحث زیر شامل فهرست نسبتاً جامعی از انواع گوناگون افشاگری‌های یافت شده در گزارش‌های مالی سالیانه‌ی شرکت‌های سهامی عام بزرگ است. اولاً همه شرکت‌های سهامی عام دارای همه‌ی موارد زیر نیستند، اگر چه این افشاها نسبتاً عمومیت دارند. ثانیاً سطح افشاگری در شرکت‌های سهامی خاص بسیار کمتر از شرکت‌های سهامی عام است. ثالثاً گزارش‌های سالیانه‌ی شرکت‌های سهامی خاص بسیار مشکل است، زیرا گزارش‌های سالیانه آن‌ها فقط در میان میان صاحبان سرمایه و وام دهندگان توزیع می‌شود. شرکت سهامی خاص ممکن است شامل همه یا هیچ یک از افشاگری‌های زیر باشد،اما در مؤسسات بزرگتر قانوناً بدین نحو عمل نمیشود. بیشتر افشاگری‌های زیر در گزارش‌های مالی شرکت‌های سهامی عام به سهامدارانشان آمده است:

نامه‌ی توضیحی (ارسالی)

نامه‌ای است که از مدیرعامل مؤسسه به سهامداران _ معمولاً به منظور کسب امتیاز برای اعلام اخبار خوب و اعلام اخبار بد در مورد شرایط توسعه‌های سیاسی نامطلوب ، اقتصاد فقیر و برخی موارد دیگر که در کنترل مدیران نیست. برای مثال گزارش سالیانه وارن بافیت.

گزارش سالیانه‌ی وارن بافیت به سهامداران
باید نظر شما را به استثنایی قابل توجه جلب کنیم، که عموماًدر برخی گزارش‌های رئیس امور اداری مؤسسه، در ضمن گزارش‌های مالی سالیانه به سهامداران یافت می‌شود. گزارش سالیانه به سهامداران شرکت سهامی برکشایرهاتاوی را وارن بافیت، رئیس و مقام اجرایی ارشد تهیه کرده است. آقای بافیت بسیار معروف شده است؛ به وی "غیبگوی اوماها" گفته می‌شود. در انتخاب سالیانه‌ی ثروتمندترین فرد جهان که مجله‌ی فوربز برگزار می‌کند، او تقریباً بالا فهرست بود_ درست پشت سر افرادی مانند بیل گیتس. اگر در سال 1960 مقدار 1000 دلار با او سرمایه گذاری کرده بودید، امروز، سرمایه گذاری شما بیش از 1,000,000 دلار ارزش داشت. گزارش‌های آقای بافیت نمونه‌ی صراحت است، بسیار رک و اندکی شوخ طبعانه. می توانید به وب سایت شرکت بروید WWW.berkshiehathaway.com و جدیدترین گزارش او را منتقل کنید. در مورد فلسفه‌ی سرمایه گذاری وی نکات بسیاری خواهید آموخت و خواندن آن‌ها بسیار خوشایند است. هر حال حق چاپ گزارش‌های وی محفوظ است که بسیار غیر عادی است_به ندرت گزارش مالی سالیانه‌ای را می‌بینید یا حتی بخشی از آن‌را، که حق چاپش محفوظ باشد.

 

جداول مشخص کننده

 

جدول مختصری حاوی ارقام کلیدی صورت‌های مالی، مانند درآمد حاصل از فروش، جمع دارایی‌ها، سود، جمع بدهی‌ها، حقوق صاحبان سرمایه، تعداد کارکنان و تعداد کالای فروخته شده (مثل تعداد وسایط نقلیه‌ی فروخته شده توسط کارخانه‌ی سازنده‌ی اتومبیل یا درآمد هر صندلی در یک مایل پرواز هواپیمایی، به معنی مبلغ پرداختی مسافر برای یک صندلی هواپیما در طول یک مایل) نظر این است که شرحی اجمالی از مؤسسه به سهامداران داده شود.

تحلیل و بحث‌های مدیریتی

با تغییرات و پیشرفت‌های مهم در طی سال سروکار دارد که بر کار و شرایط مؤسسه تاثیر می‌گذارد. کمیسیون بورس اوراق بهادار نیاز به این گونه افشاگری‌ها در گزارش‌های مالی سالیانه‌ی شرکت‌های سهامی عام دارد.

اطلاعات بخش‌ها

درآمد حاصل از فروش و سودهای عملیاتی (قبل از بهره و مالیات بر درآمد و شاید قبل از بعضی از هزینه‌هایی که نمی‌توان آن‌را به بخش‌ها تخصیص داد) برای قسمت‌های اصلی سازمان یا بازارهای گوناگون (مثلاً بازارهای خارجی در مقابل بازارهای محلی) گزارش شده است.

خلاصه‌های تاریخی

تاریخچه‌ی مالی که چند سال به عقب برمی‌گردد (معمولاً سه سال) شامل صورت‌های مالی اصلی.

نمودارها

نمودارهای میله‌ای، خطی مدور که نشان دهنده‌ی شرایط مالی است و عکس کالاها و افراد مهم مؤسسه.

انواع افشاگری مالی

موارد تشویقی

اطلاعات مربوط به شرکت، محصولات آن، کارکنان و مدیران و اغلب با تکیه بر طرح‌های اساسی سال.

خلاصه‌ی عملیات و قیمت سهام در هر سه ماه

فعالیت‌های مالی و قیمت سهام را در هر فصل سال نشان می‌دهد.

شرح حال

اطلاعات مربوط به مدیران عالی و اعضای هیئت مدیره.

شرح مسئولیت مدیران

خلاصه‌ی کوتاهی در این خصوص که مدیران مسئولان اصلی اِعمال روش‌های حسابداری در تهیه صورت مالی، نوشتن پانوشت‌های صورت‌های مالی و افشاگری ‌ها در گزارش‌های مالی هستند.معمولاً این شرح بعد از گزارش حسابرسی مستقل ارائه می‌شود.

گزارش حسابرسی مستقل

گزارش کارشناسان خبره‌ی حسابداری که حسابرسی مؤسسه را به عهده دارند و نظر خود را در مورد صحت صورت‌های مالی و افشاهای آن بیان می‌کنند. شرکت‌های سهامی عام باید حسابرسی شوند ولی گزارش‌های مالی سالیانه‌ی مؤسسات خصوصی ممکن است حسابرسی شود و ممکن است نشود.

اطلاعات تماس شرکت

اطلاعاتی در مورد نحوه‌ی تماس با شرکت، آدرس وب سایت شرکت، نحوه‌ی نسخه برداری از گزارش‌های ثبت شده در کمیسیون بورس اوراق بهادار، مشخصات کارگزار نقل و انتقال سهام و دفتر ثبت شرکت و سایر اطلاعات مورد نیاز.

مدیران شرکت‌های سهامی عام به وکلا، حسابرسان رسمی، و رؤسای حسابداری و امور مالی متکی هستند تا مطمئن شوند همه‌ی مواردی که باید در گزارش‌های مالی سالیانه مؤسسه فاش شود، رعایت شده و حتی کلمات مورد استفاده در افشاسازی‌ها گمراه کننده، نادرست یا ناقص نیست. دامنه‌ی افشای گزارش‌های مالی، به طور مداوم، تغییر می‌کند. هم قوانین منطقه ای و مرکزی، هم استانداردهای معتبر حسابداری باید مدنظر قرار گیرد. افشای ناکافی در گزارش مالی سالیانه به همان اندازه مخاطره آمیز است که استفاده از روش غلط حسابداری برای محاسبه‌ی سود و تعیین ارزش دارایی‌ها، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سرمایه. کزارش مالی، به دلیل کاربرد روش‌های نادرست و نامناسب حسابداری یا افشای نادرست یا ناکافی ممکن است گمراه کننده باشد. هر دو این نقایص منجر به طرح دعاوی حقوقی ناگوار علیه مؤسسه و مدیران می‌شود.