سرمایه سیستم / مقالات /

اصلاحات حسابداری

(0 از 5)

برای محاسبه دقیق حسابهای بدهی دارایی سرمایه و غیره حسابدار باید قادر باشد حسابهای ثبت شده را اصلاح نماید. بنابراین حسابدار ملزم به رعایت نکات خاصی در اصلاح حساب می باشد.

فرآیند اصلاح حسابها همانند تجزیه و تحلیل و ثبت معاملات عادی می باشد. اسناد اصلاحی جهت نائل شدن به مانده حسابهای صحیح دارایی، بدهی، سرمایه درآمد و هزینه صورت می‌گیرد. مطابق با مبنای تعهدی،درآمدها در زمان تحقق و هزینه ها در زمان تحمل شناسایی می گردند اعم از اینکه مبالغ آن دریافت شده یا نشده باشد. بنابراین برای تطبیق حسابهای ترازنامه و صورت حساب سود و زیان با فرض دوره مالی و اصل تطابق هزینه های یک دوره با درآمد همان دوره مانده برخی از حسابهای دفتر کل در پایان دوره مالی اصلاح می شود. هفت اصلاح مهم به شرح زیر است:

  • پیش پرداخت هزینه ها
  • ملزومات
  • استهلاک
  • پیش دریافت درآمد
  • درآمدهای تحقق یافته
  • هزینه های معوق
  • هزینه مطالبات مشکوک الوصول

پیش پرداخت هزینه ها مبالغ پرداختی قبل از دریافت خدمات و پیش دریافت درآمد مبالغ دریافتی قبل از ارائه خدمات می باشد. ثبت الاحی برای هر یک از اقلام دارایی‌ها، بدهی‌ها، درآمدها، و هزینه‌ها ضروری است تا به درستی در گزارش ها منعکس گردند بخاطر داشته باشید که هر ثبت اصلاحی بر یک یا جند حساب صورت حساب سود و زیان یا ترازنامه اثر می گذارد. همچنین توجه نمایید که یک ثبت اصلاحی هرگز در ارتباط با حساب وجوه نقد نمی باشد.

پیش پرداخت هزینه ها

پیش پرداخت هزینه شامل اقلامی است که قبل از دریافت منفعت پرداخت شده است که به عنوان یک حساب دارایی تلقی می گردد. از آنجایی که اینگونه دارایی ها به مرور منفعت خود را از دست می‌دهند، پس بایستی هزینه آنها را شناسایی نمود. از مهمترین پیش پرداخت هزینه ها می‌توان به پیش پرداخت بیمه پیش پرداخت اجاره و پیش پرداخت خرید اشاره نمود. اصلاح پیش پرداخت‌ها منجر به افزایش هزینه مربوطه و کاهش دارایی مربوطه می‌گردد.

اصلاح پیش پرداخت هزینه ها در حسابداری

ملزومات

ملزومات شامل کلیه اقلام مصرفی است که بر حسب نوع مؤسسه انواع مختلفی دارد. در یک داروخانه کیسه فریزر، در یک کارخانه قالیشویی مواد پاک کننده و لوازم التحریر مورد استفاده در شرکت‌ها، ملزومات مصرفی به حساب می‌آیند. در زمان خرید ملزومات در یک حساب دارایی با نام ملزومات ثبت می‌گردد و به مرور که مصرف می‌شود معمولاً حساب ملزومات کسر نمی‌گردد. در پایان دوره مالی به میزان کل ملزومات مصرفی، حساب هزینه ملزومات بدهکار و حساب ملزومات بستانکار می‌گردد.

اصلاح هزینه ملزومات در حسابداری

استهلاک اموال، ماشین آلات و تجهیزات

اموال، ماشین آلات و تجهیزات، دارایی های مشهود و بلند مدتی هستند که برای تولید کالا و خدمات بکار می‌روند. منفعت اینگونه دارایی‌ها شامل زمین، ساختمان‌ ماشین آلات، اثاثه، وسائط نقلیه و تجهیزات می باشد. تمام آن دارایی ها بجز زمین عمر محدود داشته و به مرور استفاده یا گذشت زمان ارزش خود را از دست می‌دهند. کاهش فایده دارایی‌های بلند مدت بر اثر عواملی چون مرور زمان، استفاده از دارایی و تغییرات تکنولوژی اصطلاحاً استهلاک نامیده می شود. برای محاسبه و تعیین مبلغ هزینه استهلاک روشهای مختلفی وجود دارد. در این مقاله به یکی از روشهای محاسبه‌ی استهلاک که مطابق با ماده 151 قانون مالیاتهای مستقیم نیز می باشد اشاره می کنیم:

روش خط مستقیم

روش خط مستقیم مبتنی بر این فرض است که با گذشت زمان از ارزش دارایی کاسته می شود. بنابراین در این روش استهلاک ناشی از گذشت زمان بوده، و نحوه کاربرد و میزان کاربرد دارایی در محاسبه استهلاک مؤثر نمی باشد. فرمول محاسبه هزینه استهلاک برای هر دوره مالی به صورت زیر می باشد:

هزینه استهلاک هر دوره= ارزش اقساط - بهای تمام شده
عمر مفید

بهای تمام شده: بهای تمام شده دارایی بلند مدت خریداری شده می باشد.

ارزش اسقاط: ارزشی که پیش بینی می‌شود در پایان عمر مفید دارایی باقی مانده باشد.

عمر مفید: عمر اقتصادی دارایی که منفعت آن بیش از مخارج آن باشد.

مبلغ استهلاک در هر ودره مالی به بدهکار حساب هزینه استهلاک و بستانکار حساب کاهنده دارایی به نام استهلاک انباشته ثبت می‌گردد. کسر کردن استهلاک از حساب دارایی مربوط معمول نیست زیرا از یک طرف بهای تمام شده دارایی در طول مدت استفاده از آن اطلاعی مفید استکه حفظ آن ضرورت دارد و از طرف دیگر، مخلوط کردن بهای تمام شده که یک رقم واقعی و استهلاک که یک رقم برآوردی است، توجیه مناسبی ندارد. علاوه بر این چنانچه حساب دارایی بابت استهلاک بستانکار شود این شبهه را ممکن است پدید آورد که بخشی از دارایی فروخته یا کنار گذاشته شده است. حساب هزینه استهلاک از جمله حسبهای هزینه های عملیاتی و در صورت حساب سود و زیان گزارش می‌گردد و مانده آن به دوره مالی بعد منتقل نمی‌گردد و حساب استهلاک انباشته یک حساب کاهنده دارایی مربوط بوده و در صورت حساب ترازنامه بصورت زیر نشان داده می شود و مانده آن به سال بعد منتقل شده و با استهلاک سالهای بعد جمع می گردد.

اصلاح استهلاک اموال، ماشین آلات و تجهیزات در حسابداری

از محاسن این روش وجود سادگی محاسبه آن است و در مواردی که میزان کاهش ارزش دارایی با گذشت زمان همبستگی مستقیم داشته باشد بکار می رود. در صورتیکه استهلاک دارایی متاثر از کارکرد آن بوده و با گذشت زمان ارتباط نداشته باشد این روش نمی تواند روش خوبی برای محاسبه استهلاک باشد.

کته: ثبت های اصلاحی پیش پرداخت، ملزومات، استهلاک دارایی های بلند مدت براساس اصل تطابق هزینه با درآمد همان دوره انجام می شود.

پیش دریافت درآمد

پیش دریافت درآمد مبالغی است که قبل از ارائه خدمات دریافت شده است. در زمان دریافت در یک حساب بدهی بنام پیش دریافت درآمد ثبت می گردد که برای شرکت تعهد ارائه خدمات در آینده را ایجاد می کند. هز زمانی که خدمات ارائه می شود، از میزان پیش دریافت درآمد کم شده و به حساب درآمد اضافه می شود.

اصلاح پیش دریافت درآمد در حسابداری

درآمد خدمات تحقق یافته

برخی از قراردادهای منعقده با مشتریان جهت ارائه خدمات، ممکن است در پایان دوره مالی به اتمام نرسد. به همین دلیل ممکن است صورت وضعیت مقادیر کارهای انجام شده و دریافت وجه آن در سال بعد صورت پذیرد، لذا مطابق با اصل تحقق درآمد بخشی از درآمد در سال جاری صورت گرفته و بایستی در پایان دوره مالی به میزان خدمات انجام شده درامد شناسایی گردد. همچنین مطابق با اصل تطابق درآمدهای یک دوره با هزینه های همان دوره، بایستی به میزان خدمات انجام شده به دلیل شناسائی هزینه های آن، درآمد نیز شناسائی گردد.

هزینه های معوق

هزینه های معوق اشاره به هزینه هایی دارد که در طی دوره مالی به وقوع پیوسته و لیکن نه پرداخت و نه ثبت شده است. هزینه های معوق، هزینه های تحقق یافته ای هستند که بایستی در صورت حساب سود و زیان گزارش شود. زمانی که هزینه ای برای تحصیل کالا و خدمات به وقوع می پیوندد یک تعهد برای پرداخت آن صورت می گیرد که در دوره جاری پرداخت نشده است. ثبت اصلاحی برای هزینه های معوق منجر به افزایش هزینه (بدهکار) و افزایش بدهی (بستانکار) می گردد.

اصلاح هزینه های معوق در حسابداری

نمونه هایی از هزینه های معوق شامل هزینه حقوق، بهره، اجاره و مالیات می باشد.

هزینه مطالبات مشکوک الوصول

اصطلاح حسابهای دریافتنی تجاری (بدهکاران تجاری) معرف مطالبات واحد تجاری از مشتریان است که در نتیجه ارائه خدمات یا فروش کالا ایجاد شده و مستند به اسناد تجاری نمی باشد. حسابهای دریافتنی در ترازنامه به ارزش خالص بازیافتنی (ارزش قابل وصول)، یعنی ارزش دفتری منهای ذخیره مطالبات مشکوک الوصول مطابق با اصل محافظ کاری، ارائه می شود. مؤسسات، به میزان مطالباتی که امکان غیر قابل وصول بودن آنها در آینده وجود داشته باشد، ذخیره پیش بینی و ثبت می‌کنند. در پایان دوره مبلغ محاسبه شده در حساب ذخیره مطالبات مشکوک الوصول که یک حساب کاهنده حسلبهای دریافتنی در ترازنامه می باشد، به همراه سایر اقلام اصلاحی در پایان دوره مالی ثبت می گردد. انجام چنین کاری برای دست یابی به اهداف زیر صورت می گیرد:

  1. ثبت هزینه مطالبات مشکوک الوصول برای درآمدهایی که قبلاً ثبت شده و لیکن دریافت نگردیده است.
  2. کاهش حسابهای دریافتنی هر دوره مالی به میزانی که انتظار وصول آنها می رود.

برای این منظور روشهای متعددی برای برآورد میزان مطالبات مشکوک الوصول وجود دارد. این روشها شامل درصدی از مانده حسابهای دریافتنی، درصدی از فروش های نسیه، تجزیه و تحلیل سنی حسابهای دریافتنی و تجزیه و تحلیل موردی می باشد. بعد از برآورد ذخیره مطالبات مشکوک الوصول سند اصلاحی ذیل در پایان دوره مالی صورت می گیرد.

اصلاح هزینه مطالبات مشکوک الوصول در حسابداری